اصل اصلی خنک سازی در کابینت های شبکه، استخراج فیزیکی موثر گرمای تولید شده در داخل محفظه است. از آنجایی که دستگاههای شبکه-مثل سرورها و سوئیچها{2}}حین کارکرد گرمای قابل توجهی تولید میکنند، عدم اتلاف به موقع این گرما میتواند عملکرد و پایداری این دستگاهها را به خطر بیندازد و به طور بالقوه منجر به خرابی سیستم ناشی از گرمای بیش از حد- شود. در نتیجه، کلید خنکسازی مؤثر در استفاده از فناوریهای خنککننده مناسب و تنظیمات تجهیزات برای اطمینان از دفع صاف گرما از کابینت نهفته است، در حالی که به طور همزمان از محیط داخلی در برابر اثرات نامطلوب دمای بالای محیط بیرون محافظت میکند.
روش های معمول خنک سازی:
همرفت طبیعی: همرفت طبیعی با استفاده از طراحی تهویه کابینت و تمایل ذاتی هوای گرم به بالا آمدن جریان خود به خود گرما را تسهیل می کند. اگرچه این روش به هیچ وسیله مکانیکی خارجی نیاز ندارد، اما راندمان خنک کنندگی محدود آن باعث میشود که معمولاً فقط برای کابینتهای کم{1}}یا محیطهایی که تعداد نسبتاً کمی دستگاه دارند مناسب باشد.
جابجایی اجباری: جابهجایی اجباری به کمکهای مکانیکی-مانند فنها- برای خارج کردن سریع هوای گرم از کابینت متکی است. این روش بهطور گسترده در محیطهای{3}}بالا یا محیطهایی که تعداد زیادی دستگاه را در خود جای دادهاند، مورد استفاده قرار میگیرد، زیرا به طور موثر دمای کابینت داخلی را کاهش میدهد. قرارگیری استراتژیک فن ها، کنترل دقیق سرعت فن، و طراحی عمدی جهت جریان هوا، همگی از عوامل حیاتی در تضمین راندمان خنک کننده بهینه هستند.
خنککننده مایع: خنککننده مایع از یک محیط سیال برای تسهیل انتقال گرما استفاده میکند و از ویژگیهای تبادل حرارت{0} سیال برای انتقال گرما از دستگاهها به یک سیستم خنککننده خارجی استفاده میکند. این روش بهویژه در سناریوهای-چگالی بالا، بار{3} زیاد مؤثر است، کنترل دما دقیقتری را ارائه میدهد و آن را برای محیطهایی با شرایط دمایی سخت- مناسب میکند.
خنک کننده لوله حرارتی: لوله حرارتی دستگاهی است که بر اساس اصول تبادل حرارتی{0}تغییر فاز عمل می کند و امکان انتقال سریع گرما از منبع گرما به سینک حرارتی را فراهم می کند. لولههای حرارتی به دلیل هدایت حرارتی استثناییشان، بهطور گسترده در-تجهیزات با کارایی بالا استفاده میشوند که مزایای قابلتوجهی-بهویژه در فضای{4}}محیطهای محدود معمولی کابینتهای شبکه ارائه میدهند.